Ustawa z dnia 11 maja 2017 r. o biegłych rewidentach, firmach audytorskich oraz nadzorze publicznym wprowadziła obowiązek powołania komitetu audytu przez jednostki zainteresowania publicznego, zwane dalej „JZP”, które są jednocześnie podmiotami nadzorowanymi przez Komisję Nadzoru Finansowego, zwaną dalej „KNF” lub „organ nadzoru”. Przedmiotowa ustawa określa również wymagania stawiane przed członkami Komitetów Audytu działających w jednostkach zainteresowania publicznego. Są to wymagania odnoszące się nie tylko do wymogów niezależności. To także wymagania odnośnie odpowiedniego poziomu wiedzy i niezbędnych kwalifikacji.

Do niedawna, wydawać by się mogło, że jest to jednak materia nieciesząca się zbyt dużym zainteresowaniem regulatora. Bowiem aż do 2022 r., KNF nie kierował do towarzystw funduszy inwestycyjnych zapytań związanych z powołaniem, jak i samym funkcjonowaniem komitetów audytu. Natomiast od 2022 r. obserwujemy jednak odwrócenie tego trendu, bowiem KNF sprawując nadzór publiczny w oparciu o przepisy art. 89 ust. 1 ww. ustawy, rozpoczął cykliczne przeglądy tego organu, żądając od TFI bardzo szczegółowych informacji, dokumentów i wyjaśnień w odniesieniu do TFI, jak również funduszy inwestycyjnych zarządzanych przez TFI, posiadających status jednostki zainteresowania publicznego, w rozumieniu art. 2 pkt 9 ww. ustawy.

Zakres pytań KNF wydaje się być bardzo szeroki, wskazuje on na rosnące oczekiwania stawiane TFI w zakresie tego organu, jego kompetencji, jak i samych członków komitetu audytu, a co istotne obejmuje cały okres funkcjonowania komitetu audytu.

Powyższe sprawia, że TFI winny upewnić się, że ich stan wiedzy dotyczącej komitetów audytu, jest wystarczający oraz aktualny i obejmuje wypracowane przez KNF dobre praktyki dotyczące powoływania, składu oraz funkcjonowania komitetu audytu, bowiem praktyka funkcjonowania komitetów na bardziej rozwiniętych rynkach, w szczególności w Wielkiej Brytanii czy Stanach Zjednoczonych, sprawiają, że aby właściwie wypełniać swoje obowiązki, instytucje finansowe, jak i sami członkowie komitetów audytu, w szczególności nowi, potrzebują odpowiednich merytorycznych szkoleń.